Moxbibar

Moxbibar - 󱀕󱀧󱀏󱀫󱀄󱀫󱀙󱀤󱀙󱀠󱀇󱀫

Volledige naam: 󱀇󱀠󱀂󱀤󱀚󱀢󱀌󱀨󱀄󱀫󱀈󱀧 󱀑󱀠󱀂󱀫󱀈󱀠󱀕󱀧󱀄󱀫󱀙󱀤󱀚󱀠󱀇󱀫󱀔󱀧 - Ranivengósto Gantamosbivarho ('Hoofdstedelijk Staat van het Moxbibaarse Rijk')
Oppervlakte: 693,83 km2
Staatsvorm: Aristocratie
Inwoneraantal: 4.672.371
Officiële talen: Garahman, Diamburhman
Godsdiensten: n.n.b

Hoofdstad: 󱀕󱀧󱀏󱀫󱀄󱀫󱀙󱀤󱀙󱀠󱀇󱀫 - Moxbibar
Administratieve indeling: n.n.b
Staatshoofd en regeringsleider: n.n.b

Hoogste punt: n.n.b
Langste rivier: n.n.b
Valuta: n.n.b

Geschiedenis

De stad Moxbibar is gesticht in (X) door Astidar Ioz aan de monding van de rivier (X) ter verdediging van deze monding.
Astidar Ioz was een lage edelman die diende als bevelhebber in het leger van het (X) rijk. Om de strategisch stroomopwaarts gelegen oversteek te beschermen tegen aanvallen van zee werd er zowel op de klif, als beneden bij de monding versterkingen opgeworpen. En werd er een aanlegplaats voor schepen gebouwd.
Deze eerste versterkingen bestonden uit aarden wallen en houten palissades.
Al snel vestigde zich mensen rond de fortificaties en groeide de aanlegplaats uit tot een echte haven. Door de ligging van de haven in een baai die goed werd verdedigd trok de nederzetting ook handel aan en werd het een belangrijke overslagplaats voor goederen naar het achterland. Deze goederen werden door schuiten getrokken door paarden of groepen mensen, stroomopwaarts vervoerd. En bij de verscheidene stroomversnellingen was het noodzakelijk om de goederen voorbij deze stroomversnellingen over land in de volgende schuit te laden.
Stroomafwaarts was het niet noodzakelijk om deze schuiten te trekken, maar konden ze met behulp van vaarbomen op koers worden gehouden.
Bij deze stroomversnellingen ontstonden ook nederzettingen rond de plaatsen waar de goederen overgeladen werden.
Astidar Ioz werd na een aantal jaren benoemd tot gouverneur voor het (x) rijk en het gekoloniseerde gebied werd een provincie.
Voor ongeveer honderd jaar viel de provincie Moxbibar onder het (X) rijk en kende het voorspoed en welvaart.
In het jaar (X) viel het (X) rijk uiteen en was ook de provincie Moxbibar op zichzelf aangewezen. De gouverneur op dat moment; Deba Odipa riep zichzelf uit tot koning en trok ten strijde tegen zijn rivaal Sava Perlio die in het westen van de provincie Moxbibar hetzelfde idee had gekregen en zichzelf ook tot koning uitriep. Een jarenlange burgeroorlog was het gevolg.
(Wordt vervolgd)

Religie

In en rond Moxbibar wordt het (X)isme aangehangen. Centraal staan drie godheden. Anea heerst over de zee, de rivieren en de regen. Sada over het land, de eilanden en de bergen en Luda die over de lucht, de bomen en de mist heerst.
Centraal in het (X)isme staat het scheppingsverhaal;
'Ooit werd er een drieling geboren op de plek waar de aarde, zee en lucht elkaar ontmoette in het niets. Langzaam ontworstelde zij zich gedrieën uit deze baarmoeder terwijl zij de handen vasthielden.
In het niets voelde zij zich eenzaam en angstig, maar omdat ze elkaar hadden vonden ze de moed om op deze plaats te verblijven.
Ze waren jong en wild en begonnen te spelen. In hun spel ontstond de wereld in hun midden. En zolang zij samen speelden en samen de wereld maakten zou deze blijven bestaan. Maar als één van de drie zich alleen en verwaarloosd zou gaan voelen zal de wereld ophouden met bestaan omdat het spel en het bouwen aan de wereld dan eindigd. Daarom is het belangrijk dat alle drie gelijk aanbeden worden en geen van de drie boven de anderen staat.'

Politiek

Moxbibar wordt geregeerd door een aantal adelijke families die voortkomen uit de meest vooraanstaande families van de Larézat stam die ook één van de vier stammen van Naor-I'zul is.
De hoofden van de familie, respectievelijk het oudste levende familielid, vormen samen een raad waar het land en de stad van Moxbibar door geregeerd worden. Traditioneel zijn er 13 vooraanstaande families en hiermee dus ook 13 zetels in de Raad. Het oudste lid van de Raad is automatisch het staatshoofd van Moxbibar en voorzitter van de Raad. Dit is puur een ceremoniële functie en geeft niet meer macht dan de posities van de andere raadsleden.
In het buitenland wordt vaak gezegd dat het volk van Moxbibar niets te zeggen heeft, maar het tegendeel is minder waar.
Door druk uit te oefenen door middel van petities, stakingen, demonstraties of zelfs rellen heeft het volk een aanzienlijk aandeel in de macht, omdat de adelijke families ook weten dat als zij het volk niet tevreden houden ze het risico lopen om vermoord te worden.
Het politieke toneel van Moxbibar kenmerkt zich dan ook als een plaats waar vriendjespolitiek, achterkamertjes en zelfs politieke moorden; welliswaar erg zeldzaam, deel uitmaken van de dagelijkse gang van zaken. De Raadskamer wordt door het volk ook wel 'De Slangenkuil' genoemd.