Diambura

Diambura - 󱀊󱀤󱀁󱀠󱀕󱀫󱀙󱀩󱀇󱀠

Vlag

Het zilver (wit) staat voor de baai, die "zilver" ziet van het ijs (vandaar de naam, Zilverbaai). Het zilveren anker staat voor de marine, die het land regeert. Het blauw staat voor het water, wat van groots belang is voor Diambura. De goude omranding staat voor de prestige en trots van het volk en het nobele doel waarvoor ze strijden: het behoud van hun eigen staat.

Volledige naam: (Onafhankelijke Marinerepubliek van de Zilveren Baai)
Hoofdstad: 󱀑󱀩󱀇󱀙󱀩󱀃󱀠 (Gurhbura)
Oppervlakte: 18 884,05 km²
Inwonertal: 1 239 954
Staatsvorm: Militaire dictatuur van de nationale marine.
Demoniem: Diamburees
Officiële taal: 󱀊󱀤󱀁󱀠󱀕󱀙󱀩󱀇󱀕󱀠󱀂 Diamburhman (Diamburees)
Nationale feestdagen: n.n.b.
Valuta: 󱀊󱀤󱀁󱀠󱀕󱀧 Diamo. Geen onderverdeling

Kaart

Diambura_map_2019_04_05

De Onafhankelijke Marinerepubliek van de Zilveren Baai, of Diambura, zoals het beter bekend is, is een land op het continent Garah. Het land is een afsplitsing van Alugarim, vanwege onenigheden tussen het etnisch Diamburese volk in de regio en het centrum van de macht in Alugarim. Het land riep veertig jaar geleden onafhankelijkheid uit toen de marine in de regio ging rebeleren, waardoor Alugarim zijn militaire macht verloor in deze regio, mede doordat via het land het land moeilijk te bereiken is vanwege de bergketens en rivieren. Sindsdien staat de marine aan de macht van Diambura, die het land in strikte militaire rangorde regeert.

Ondanks dat het land een dictatuur is, is het regime op het eerste gezicht vrij benevolent. Iedereen krijgt een "basisrantsoen" gegarandeerd, zorg en onderwijs worden ondersteund en ook de commercie geniet van aardig wat vrijheden. Maar wie dieper kijkt, ziet dat dit alles in dienst is van de marine. Wetenschappelijk onderzoek wordt gesteund om tactisch voordeel te houden ten opzichte van de andere landen. Voedsel en zorg wordt verstrekt om het volk gezond en sterk te houden, om zo tot goede rekruten te dienen. Infrastructuur wordt goed onderhouden om in geval van nood de marine zo snel mogelijk te kunnen mobiliseren. Daarnaast is eenieder verplicht om in de marine te dienen, waarvan twee maal 5 jaar op zijn minst actief. De rest van het inactieve deel van het volk kan worden opgeroepen tot actieve dienst. Daarbij zijn de ogenschijnlijke benevolente diensten ook om het volk tevreden te houden en niet gaat rebelleren. Mede door deze aanpak is het volk is trots op zijn marine en de Raad van Admiraals is tot mythische staat verheven (mede dankzij effectieve propagandacampagnes!).

Diambura mag dan wel een marine hebben en een militair bestuur, agressief is het land niet naar andere landen, eerder argwanend. Men weet dat het moeilijk een directe confrontatie kan aangaan met andere landen. Daarom is het voor Diambura een hoofdzaak om hun land een vesting te maken en vooral zijn marine inzet voor verdediging en escortemissies. Diambura schiet niet als eerste en mede daardoor zijn grootschalige conflicten met de buurlanden en voormalig moederland tot nu toe uitgebleven. Wel zijn er af en toe ongeregeldheden aan de landsgrenzen.

Politiek
Het politiek bestuur is zoals gezegd militair. De marine is hier aan de macht. Echter dringt de marine door tot diep in de maatschappij, tot op het punt dat zelfs medewerkers in publieke instanties een rang in de marine hebben, al is dit een lage rang. De marine is allesbepalend in de maatschappij van Diambura. Ondanks de constante aanwezigheid van de marine, zijn de burgers niet onder de impressie dat ze in een strikt bestuur leven. De marine geeft burgers doelbewust een flinke vrijheid in het dagelijks leven. Want zolang men tevreden is met het regime, kan het regime zijn machtspositie behouden en hoeft het niet bang te zijn voor een revolutie. Wel is het zo dat werken bij de marine burgers extra privileges geeft, zoals voorrang bij registratie van een onderneming in het geval dat een burger bij de reservetroepen zit.

Aan het hoofd van het land staat de Raad van Admiraals. De Raad neemt nationale beslissingen en daarnaast hebben zijn het commando over de luchtmacht en het leger. Er zijn twaalf admiraals, één voor ieder district van Diambura. Van deze admiraals is één de Admiraal-President. De Admiraal-President is het staatshoofd van het land en wordt om de drie Garah-jaar gerouleerd. Echter is de Admiraal-President maar een façade, om potentiële vijanden af te leiden. In het diepste geheim is de werkelijke leider de Admiraal-Generaal , één van de admiraals in de Raad. Zijn identiteit blijft strikt geheim onder de Raad. In tijden van nood stuurt hij het vloot en het leger aan en bij beslissingen die eindigen in een 50/50 verdeelde raad bij een stemming heeft hij het laatste woord. De Admiraal-Generaal wisselt om de twee Garah-jaar.

Elke admiraal heeft drie vice-admiraals onder zijn leiding, die voor het dagelijks bestuur van de districten zorgen. Van de drie is er één het hoofd, en dit wordt per Garah-jaar gerouleerd. In de kustdistricten beschikken zij ook het commando over het deel van het vloot; in alle districten sturen zijn de politiemacht aan. Ook leiden zijn grote infrastructuurprojecten. Mocht de admiraal waaronder deze vice-admiraals vallen komen te overlijden, dan kiest de vice-admiraal die aan het hoofd staat van zijn district uit de twee overige vice-admiraals wie de opvolger wordt van de admiraal, dit om te voorkomen dat de vice-admiraal de admiraal in het geheim ombrengt om zo te kunnen stijgen in de rangorde. Tenslotte moet het hoofd een van de kapiteins in zijn district aanwijzen die de nieuwe vice-admiraal wordt.

De steden en gemeentes worden gestuurd door kapiteins en nemen het lokale bestuur tot hun rekenen.Onder hen staan verschillende leidinggevenden van publieke instanties, zoals de politiecommandant, de brandweercommandant, medisch coördinator, onderwijscoördinator, etc. Zij vergaderen regelmatig om de kapitein te adviseren. Hoewel allen in hun eigen vakgebied orders mogen geven, kan de kapitein ervoor kiezen om deze orders te wijzigen. Hij staat hoger in de rangorde en zijn woord telt als laatst. Onder de commandanten gaat de rangorde verder omlaag. Ongeveer tweederde van de Diambureese bevolking heeft een rang, al is dit vaak niet meer dan matroos of korporaal.